δράκων

Δράκων

Graeca Antiqua

Appellatio

• /drákɔːn/ (restituta)
• /ˈðrakon/

Formae aliae

• Romanizatio: dracōn
• Notae Beta: DRA/KWN

Notatio

A δέρκομαι (dercomae, videre) fortasse via sensu “invidus”.

Nomen substantivum

δράκ|ων, -οντος masc.

1. Draco, serpens.

Declinatio

	sg.	du.	pl.
nom.	δρᾰ́κων	δρᾰ́κοντε	δρᾰ́κοντες
gen.	δρᾰ́κοντος	δρᾰκόντοιν	δρᾰκόντων
dat.	δρᾰ́κοντι	δρᾰκόντοιν	δρᾰ́κουσι δρᾰ́κουσιν
acc.	δρᾰ́κοντα	δρᾰ́κοντε	δρᾰ́κοντας
voc.	δρᾰ́κον	δρᾰ́κοντε	δρᾰ́κοντες